Over mij

Mijn foto
Swifterbant, Flevoland, Netherlands

woensdag 25 augustus 2010

Een keiharde les in vriendschap

4 jaar geleden zijn wij verhuist van Amersfoort naar Swifterbant. Wij woonde daar in een klein huisje vlak bij het station. Via Funda.nl kwamen we ons huidige huis tegen wat we konden kopen. Tot zover een kleine inleiding.

Toen we eenmaal alles op de rails hadden, kwamen ook de contacten met de buren. Uiteraard in het begin wat aftastens, maar gaande weg gingen we hier of daar eens een bakkie doen. Allemaal gezellig en leuk. Tot 2 jaar terug. De ene buurvrouw werd boos op de achterbuurvrouw en mijn vrouw, omdat haar kind zogenaamd niks had gekregen. (ging om een paar druiven). Maar als je er niet bent, kan je ook niks krijgen lijkt mij zo. Toch? En achteraf iets geven doe je ook niet zo snel, want dan zijn de andere KIDS weer niet blij. Dus daar ging wat gesteggel over, met als resultaat dat buurvrouw nr1 boos naar binnen ging en er helemaal klaar mee was. Jammer weer. De achterbuuf (nr2)was nogal ontstemd over het gedrag van die buuf en trok op een gegeven moment wat meer met ons op. Dat was allemaal leuk en gezellig, maar toch bleef het maar gaan over buuf nr1. Geroddel alom, terwijl mijn vrouw toch zo goed en zo kwaad als het ging op de vlakte bleef met haar mening uiten.

Vorig jaar zomer kwam buuf nr1 weer ineens op visite bij de achterbuuf. Heel leuk en gezellig weer, maar er bleef een soort van spanning hangen. En wij (vrouw en ik) houden niet van vriendschappen waar een spanningsveld in zit. Dus wij hebben besloten ons toch wat terughoudender op te stellen en een beetje op de achtergrond te blijven. Dat viel weer niet in goede aarde bij buuf nr2 en begon ons te negeren, en zich tegen onze kinderen te misdragen. En dan vooral tegen onze dochter, waar ze vanaf het begin al een hekel aan bleek te hebben.

Dit kinderachtige gedoe werd van kwaad tot erger, maar we hielden gewoon onze mond. Totdat ze in April dit jaar weer tegen mijn dochter te keer ging, toen is m'n vrouw eens even naar buiten gelopen en heeft haar flink de waarheid gezegd. Vanaf die tijd lopen de kinderen van buuf nr2 onze kinderen te zieken en te treiteren. En tot overmaat van ramp ook nog eens valselijk te beschuldigen over van alles en nog wat.

Buuf nr2 ligt niet zo heel goed in de buurt. Heeft met verschillende dorpbewoners ruzie en 1 van die bewoners was gisteren bij ons op bezoek. Dat zette weer kwaad bloed bij haar , met als resultaat dat we gisteren avond een berichtje kregen van het broertje van buuf nr2, met allerlei aantijgingen die kant nog wal raakte. En dat, terwijl hij vorig jaar nog zo over zijn zus en buuf nr1 liep af te geven, zijn wij nu ineens de gebeten hond. Mooie woorden als "niemand kan onze vriendschap kapot maken" en "niemand komt tussen ons in". Het tegendeel is waar. Buuf nr 1 waar hij van "moest kotsen" loopt ook bij hun nu de deur plat. En zo kan ik nog wel even doorgaan met het opsommen van tegenstrijdige reactie's van hem.

Maar zeggen dat we vrienden zijn, blijkt dus achteraf zeer, zeer betrekkelijk te zijn geweest. Hoe kan je je vergissen in bepaalde figuren. Wij hebben ons lesje wel geleerd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten