Genoten.

Gisteren moest ik volgens m'n dienst kaartje met een trein naar Rhenen. Op zich niet zo heel bijzonder ware het niet dat ik bij aankomst aangesproken werd door een, wat later bleek opa met kleinzoon. Opa begon te vertellen dat zijn kleinzoon helemaal gek was van treinen met in het bijzonder voor de ICE. Toen ze voor een poosje terug in Utrecht waren, mocht die kleine even in de cabine kijken van de machinist.

Ik voelde hem al aankomen en inderdaad opa vroeg of zijn kleinzoon even mocht kijken in de cabine. Natuurlijk mocht dat, maar dan wel aan de andere kant, want ik moet de trein nog ombouwen. Dus al lopende naar de voorkant begon opa te vertellen dat zijn kleinzoon lyrisch was van treinen en dat hij autistisch was. Opa heeft een op Duitsland georiënteerde Märklin modelspoorbaan en dat zijn kleinzoon 3 treinen heeft rijden op die baan. (ICM, Mat'54 en een ICE) Kleinzoon wist alles precies te bedienen, want de boel was ook helemaal gedigitaliseerd.

Inmiddels aangekomen bij de voorkant van de trein heb ik die kleine meteen maar aan het werk gezet. Eerst remkraan achter de pal vandaan halen, en stuurstroom in laten zetten,stroomafnemer schakelaar laten bedienen en laten kijken of ze ook tegen de draad gekomen waren. En dat waren ze ook inderdaad. Daarna heb ik zelf de andere schakelaars gedaan en een kleine uitleg gegeven waarvoor ze diende. Het nemen van de remproef heeft ie buiten gekeken of de blokken aan sloegen en of ze weer los kwamen. Alles ging voorspoedig en het kereltje genoot zichtbaar.

Nadat we klaar waren nog net genoeg tijd voor een peukie en een babbeltje, waarin opa vertelde dat zijn kleinzoon straks als ie thuis zou komen meteen een gedetailleerde tekening ging maken van de cabine. En volgens hem klopte die tekening heel aardig. In de tussentijd dat wij buiten stonden te praten, stond dat kereltje in de cabine alles in zich op te nemen en kwam daarna even vertellen dat ik moest weten dat hij van alle treinen een hele mooie tekening heeft gemaakt. Wat hij nog niet wist maar opa wel was, dat ie als het tijd was een stukje mee mocht rijden voorin de cabine. (jaja ik weet het, mag niet, maar wat is er mooier dan zo'n knaapje zien te genieten van iets wat ie waarschijnlijk niet meer zo snel mee zal maken)En genoten heeft ie. Bij vertrek uit Rhenen mocht ie binnen komen en hij zat echt gebiologeerd te kijken en te genieten van het korte stukje.

Het mannetje en opa (en ik stiekem ook wel) hebben genoten. En dat is heel wat waard.

Een keiharde les in vriendschap

4 jaar geleden zijn wij verhuist van Amersfoort naar Swifterbant. Wij woonde daar in een klein huisje vlak bij het station. Via Funda.nl kwamen we ons huidige huis tegen wat we konden kopen. Tot zover een kleine inleiding.

Toen we eenmaal alles op de rails hadden, kwamen ook de contacten met de buren. Uiteraard in het begin wat aftastens, maar gaande weg gingen we hier of daar eens een bakkie doen. Allemaal gezellig en leuk. Tot 2 jaar terug. De ene buurvrouw werd boos op de achterbuurvrouw en mijn vrouw, omdat haar kind zogenaamd niks had gekregen. (ging om een paar druiven). Maar als je er niet bent, kan je ook niks krijgen lijkt mij zo. Toch? En achteraf iets geven doe je ook niet zo snel, want dan zijn de andere KIDS weer niet blij. Dus daar ging wat gesteggel over, met als resultaat dat buurvrouw nr1 boos naar binnen ging en er helemaal klaar mee was. Jammer weer. De achterbuuf (nr2)was nogal ontstemd over het gedrag van die buuf en trok op een gegeven moment wat meer met ons op. Dat was allemaal leuk en gezellig, maar toch bleef het maar gaan over buuf nr1. Geroddel alom, terwijl mijn vrouw toch zo goed en zo kwaad als het ging op de vlakte bleef met haar mening uiten.

Vorig jaar zomer kwam buuf nr1 weer ineens op visite bij de achterbuuf. Heel leuk en gezellig weer, maar er bleef een soort van spanning hangen. En wij (vrouw en ik) houden niet van vriendschappen waar een spanningsveld in zit. Dus wij hebben besloten ons toch wat terughoudender op te stellen en een beetje op de achtergrond te blijven. Dat viel weer niet in goede aarde bij buuf nr2 en begon ons te negeren, en zich tegen onze kinderen te misdragen. En dan vooral tegen onze dochter, waar ze vanaf het begin al een hekel aan bleek te hebben.

Dit kinderachtige gedoe werd van kwaad tot erger, maar we hielden gewoon onze mond. Totdat ze in April dit jaar weer tegen mijn dochter te keer ging, toen is m'n vrouw eens even naar buiten gelopen en heeft haar flink de waarheid gezegd. Vanaf die tijd lopen de kinderen van buuf nr2 onze kinderen te zieken en te treiteren. En tot overmaat van ramp ook nog eens valselijk te beschuldigen over van alles en nog wat.

Buuf nr2 ligt niet zo heel goed in de buurt. Heeft met verschillende dorpbewoners ruzie en 1 van die bewoners was gisteren bij ons op bezoek. Dat zette weer kwaad bloed bij haar , met als resultaat dat we gisteren avond een berichtje kregen van het broertje van buuf nr2, met allerlei aantijgingen die kant nog wal raakte. En dat, terwijl hij vorig jaar nog zo over zijn zus en buuf nr1 liep af te geven, zijn wij nu ineens de gebeten hond. Mooie woorden als "niemand kan onze vriendschap kapot maken" en "niemand komt tussen ons in". Het tegendeel is waar. Buuf nr 1 waar hij van "moest kotsen" loopt ook bij hun nu de deur plat. En zo kan ik nog wel even doorgaan met het opsommen van tegenstrijdige reactie's van hem.

Maar zeggen dat we vrienden zijn, blijkt dus achteraf zeer, zeer betrekkelijk te zijn geweest. Hoe kan je je vergissen in bepaalde figuren. Wij hebben ons lesje wel geleerd.

Goed gereedschap is het halve werk.

Elke werknemer,van bouwvakker tot ICT-er, wil goed gereedschap tot zijn beschikking hebben. Zo ook de machinisten van NSR.

Gisteren stond een collega defect omdat er een signalerings lampje ging branden. Dus boek er bij en opzoeken wat er loos is en meteen het nummer bellen waar je de storing moet melden. Volgens de medewerker aan de andere kant van de lijn kon de trein gewoon doorrijden. Dat de batterijen niet meer bijgeladen werden, nam is voor kennisgeving aan.

Vandaag had ik met 2 stellen 'problemen". Eerste stel wat ik mee had remde niet ED als je in het stuurrijtuig remde. Volgens de telefoonhulptroepen kon je gewoon doorrijden, en om 13:00 ging het stel in onderhoud.

Het 2e stel kreeg ik overgedragen van een mcn die mij mededeelde dat het een prima stel was. Niks was minder waar. Stel remde allerbelabberts en ik schoot bijna een station voorbij. Dus ik in mijn computertje gekeken, geen meldingen te vinden. Dus maar weer bellen. Krijg iemand aan de lijn die van toeten nog blazen weet,en ik moet hem uit gaan leggen hoe een treinstel met welke systemen deze remt. Maar goed, beetje door zitten vragen bleek het stel wat ik mee had, al ruim een week niet nagekeken was op dit probleem. En dan vinden ze bij het meldingsbureau het raar dat machinsiten "boos" worden dat het materieel niet op orde is.

Na het gesprek met het bureau melding gemaakt bij m'n leidinggevende en die heeft het doorgespeeld naar dé man die over het materieel gaat. Eens kijken wat daar uit komt.

Goed gereedschap is het halve werk. Ook voor machinisten.

Weten waar je mee bezig bent

Dit vraag ik mij af bij een groot aantal collega's, of die dat wel weten.

We werken bij een bedrijf waar 2 dingen eigenlijk niet met elkaar stroken. Punctualiteit en Service verlenen. Het eerste staat hoog op het wensenlijste van de grote heren in utrecht, omdat de regering (minister van V&W) keiharde afspraken heeft gemaakt met de directie dat een groot aantal treinen op tijd moeten rijden. Op het tweede punt wordt door leidinggevende nogal gehamerd. En toch zijn een aantal collega's die het overnemen van aansluitingen niet als vanzelf sprekend vinden, en dus die service niet bieden.

Gisteren waren wij 45 seconden te laat op een station. De collega van de aansluitende trein vond het waarschijnlijk toch te lang duren en besloot om te vertrekken. Een blik over de schouder werpen en constateren dat de trein eraan kwam was toch net even teveel moeite. Op deze manier lever je geen service, maar kweek je onbegrip en agressie. En het personeel van de trein, waar de mensen uit komen kunnen het dan weer opknappen. (leg het maar eens uit, wat niet kan)

Als dit nu een keer gebeurd, dan heb ik er nog vrede mee, maar het is mij de afgelopen week nu een 4 tal keren gebeurd dat wij door collega's van de aansluitende trein in onze hemd zijn gezet. En daar ben ik eigenlijk wel een beetje klaar mee.

Het kan gewoon niet dat men de aansluiting niet overneemt als een trein 1-2 minuten te laat is. Om dat te kunnen zien hebben we een handig speeltje genaamd Rail Pocket, met daarin een actuele vertrekstaat, waar de vertragingen op weer gegeven worden.
Als daar op gekeken wordt, weet je waar je mee bezig bent.

Prettig weekend.

Denken dat je het goed doet, blijkbaar dus niet.

Gisteren tijdens mijn dienst werd er melding gemaakt van het feit dat een man met diabetes zich niet lekker voelde. De chef van de trein ging polshoogte nemen en indien nodig zou ik de nodige contacten bellen voor eventuele hulp. Aangekomen op een station waar de man over moest stappen, vroeg de chef diverse keren of hij het zo wel redde. Ook vroeg ze of ze mee moest lopen naar het andere perron zodat hij op tijd bij zijn trein zou komen. De achterliggende gedachte van de chef was om de chef van de andere trein in te lichten over de toestand van de man. Dit alles, en de verdere hulp die eventueel geboden kon worden werd vriendelijk van de hand gedaan. Het was allemaal niet nodig. De man wist wat er aan de hand was, hakte vaker met dit bijltje, en het kwam wel goed. Hij zie "Ik kom al puffent wel op de plaats van bestemming" en lachte daar bij. Dus de chef bleef even kijken of de man de trap veilg was afgekomen en hebben we onze weg vervolgd.

Aangekomen op onze eindbestemming kreeg de chef een telefoontje van de wachtdienst. "Er gaat een klacht tegen je ingediend worden, want je hebt een zieke man zomaar de trein uit gezet en aan zijn lot over gelaten". De chef stond er maar wat verloren bij, daar zij met haar ervaring in de zorg toch wel redelijk in kon schatten dat de man, toen wij weg gingen totaal niet hulp behoevend was. Volgens de wachtdienst is er politie bij geweest omdat men zich toch ernstige zorgen maakte over de man. De chef heeft haar handelingen verteld aan de wachtdienst en die zei "zet het maar even op papier en stuur het door naar mij, dan regel ik het verder wel".

Ik ga dit op de voet volgen, want als de chef hierdoor in de problemen komt, dan stop ik in het vervolg meteen bij het eerste de beste station en schakel de hulptroepen in.

Verjaardag dochter

Vandaag was het dan zover, onze dochter is 11 geworden. De voorgaande dagen al wat zenuwachtig en donders nieuwsgierig van wie ze wat zou krijgen.

Nou de dame is verwend. Een abonnement op een 2 maandelijks blad, skeelers, opmaak tut zooi, sierraden, lekkere luchie's en geld. Rond een uurtje of 15:00 gingen de kaarsjes aan en werd de taart naar buiten gebracht. Uiteraard was de wind een dwarsliggen, want voor ze goed en wel de kans kreeg waren die krengen al weer uit. :D

Om 17:00 begonnen om fikkie te stoken in 2 bbq's zodat er lekker wat geten kon worden. Eigenlijk had het wel met 1 bbq afgekund ware het niet dat wij vrienden hebben die geen pork mogen eten. Dus maar gescheiden het vlees bakken. We waren net lekker bezig met oppoken van de bbq's begint het wat te spetteren, wat na een tijdje over ging in dikke druppels, met op het einde een lekker buitje. De dames vlogen met spul en al naar binnen, terwijl wij (neef, schoonpa en ik) onder de parasol door gingen met bakken en zelf wat smikkelen.

Na dat iedereen zo'n beetje was uit gegeten, de boel opgeruimd, koffie gezet, tassen gepakt voor de kinderen. Die zijn nu voor een nachtje bij opa en oma in Amersfoort, en worden donderdag daar opgehaald door neef en nicht om bij hun ook nog 2 nachtjes te logeren. Vrijdag gaan ze mee naar Slagharen. Al met al een zeer geslaagde dag, en m'n dochter was erg blij met haar cadeautjes.

1e Werkdag

Zo, vandaag moest er weer gewerkt worden na 4 weken vakantie. Ik had vanmorgen al wel iets gelezen op internet over wat gedoe op de flevolijn. Wat er precies aan de hand was wist ik toen nog niet. Aangekomen op de standplaats hoorde je al wat verhalen over diefstal van een stuk spoorstaaf van een meter of 2 - 2½. Na het ophalen van mijn dienstkaartje meteen een berichtje dat de teammanager contact met me zou zoeken. Na een klein half uurtje in het verblijf gezeten te hebben werd ik verzocht om naar het opstel terrein te gaan en daar alvast af te wachten op wat er komen zou gaan. Een teammanager heeft mij er naar toe gebracht en het afwachten was begonnen. Gezellig zitten kletsen met de opzichter en een collega en om 12:00 kwam het bericht dat er een pendeltrein ging rijden tussen Lls en Almo.

Om 12:25 de 29701 naar Lls gereden en daarna door naar Almo. Voor vertrek kreeg ik een aanwijzing Snelheid Begrensen van 40 km/h over een afstand van 2 km. Op een gegeven moment zien we (de hc zat ook even voorin om te kijken hoe en wat) wat er aan de hand is. Nou, wat we te zien kregen ging alle verbazing te boven. Er is inderdaad geprobeerd om een stuk rails van zeker 2½ meter te ontvremen. Links en rechts van de spoordijk was alles af gezet, technische recherche, calamiteitendienst van zowel Prorail als van NS en medewerkers van Strukton waren samen onderzoek aan het verrichten. Het krioelde er van de mensen. De welbekende witte partytent was ook opgesteld. Op de weg terug met de 29702 was goed te zien hoe ze de bossages aan het uitspitten waren, op zoek naar eventuele sporen die naar de daders konden leiden. Na 3 kwartier op Lls gestaan te hebben (de sporen waren weer buiten dienst genomen) gingen we (zelfde hc en ik dus) weer op pad met de 29703. Toen zagen we ineens dat er zelfs ME opgeroepen was om de boel verder uit te kammen, de struiken aan de rechter zijde van de spoordijk werd met de grond gelijk gemaakt en milescuul te onderzoeken. Op de terugweg weer naar Lls met de 29704 waren ze weer voor ons aan de rechterkant de boel aan het plat slaan en iemand had iets gevonden, want er kwam een dame met een blauwe zak iets ophalen en werd in die zak gedaan. Na aankomst in Lls moest het stel door gereden worden naar Llso omdat de treindienst langzaam aan weer werd opgestart. De bedoeling was dat ik terug zou passagieren met een LM trein naar Lls, maar bijsturing had bedacht dat ik een andere trein naar Lls moest rijden. Dit werd een DDM-1 die als stoptrein (29705)was ingelegd naar Asdz. Half uurtje wachten en toen kon ik gaan. Zo was hte weer 16;35 en had ik meteen einde dienst.

Doordat er geen treinen reden was er een busdienst opgezet. En ik moet zeggen, de collega's die niet op de trein zaten, maar bij de busdienst moesten staan hebben het perfect geregeld. Bussen genoeg, duidelijk aangegeven waar ze stonden en voor de koffie en theeleuten was er gratis koffie te krijgen bij de Kiosk.

Gezin weer compleet

Vanmiddag mijn 3 schatjes weer opgehaald vanuit Amersfoort. Wat zijn die 3 gassies lekker bruin geworden. Ze hebben een lekkere week gehad in Zeeland. Zoon liep na het naar binnen brengen van wat spulllen, meteen naar boven om even lekker voor zijn tv te gaan hangen. Mijn dochter kroop meteen achter de computer, om te kijken of ze nog nieuwe berichtjes had gekregen op d'r hyves. Mijn vrouw begon meteen de was te doen, want de zooi stonk naar paarden zei ze. Dat heb je als je op een paardencamping een huisje huurt.

Afscheid

Gisteren heb ik afscheid moeten nemen van mijn favoriete gadget.

De hitte is haar fataal geworden, ze kon haar warmte niet meer kwijt.

En hier gaat het om mijn laptop :S

Opknappen woning (vervolg)

Zaterdag morgen vrouw en kinderen naar Amersfoort gebracht. Ze gaan samen met een vriendin en haar kinderen naar Zeeland. Dit alles geeft mij mooi de tijd om de trap naar boven eens goed onderhanden te nemen. Gisteren de trap geschuurd en gaten dicht gemaakt en vandaag nog een keer ligt opgeschuurd, kiertjes afgekit en net begonnen met de trede om en om in de grondverf te zetten. Morgen de andere trede in de grondverf zetten en dan woensdag afschilderen.

Late update, maar de trap staat nu in de grondverf. Morgen (straks) gaat ik beginnen met aflakken. Ziet er nu al fraai uit, en dan te bedenken dat het "maar" grondverf is.

En de trap is klaar. Is heel mooi geworden (al zeg ik het zelf)

Relaxen

Vrijdag was een zelfde dag als Donderdag. Lekker niksen, en een beetje uitpuffen voor de tv.

Gisteren een gezellige dag gehad. Schoonouders op visite, lekker de bbq aangestoken rond een uurtje of 17:00 en om 17:45 lekker aan het eten geslagen. Na het eten even de zooi opgeruimd, afwasje gedaan en aan de koffie. Om 20:30 de aftrap van Duitsland vs Uruguay en samen met m'n schoonvader 1e helft gekeken. Inde rust oudjes uitgezwaaid en 2e helft gekeken. Toen begon ook zo'n beetje de ellende. Wat een wind en regen zeg. De buurman kwam om 22:30 nog even zeggen dat er noodweer aankwam, en dat was net op tijd. Snel de spullen in de tuin in veiligheid gebracht en snel de ramen en deuren dicht gedaan. Tot een uurtje of 2 in de nacht was het spannend hier in Swifterbant. Om 1:45 stond ik even buiten en zag dat het richting Dronten echt noodweer was. De ene inslag na de andere inslag zag ik voorbij komen. Toen toch maar besloten m'n bed op te zoeken. Eigen bed werd het niet, m'n dochter lag op m'n plekkie. Het werd dus haar bed. Pffff wat een beroerd ding is dat zeg. Matrasje is te dun voor een volwassen persoon, en het nest kraakte ook nog eens :( Nu tour kijken en langzaam aan voorbereiden op DE Finale van het WK 2010. Nederland vs Spanje.

Lekker niks.

Vandaag vol plannen maar het weer gooide roet in het eten. Het was gewoon te warm om de schuur te doen. Schuren en schilderen doe ik later wel. Heb wel even de gaatjes alvast dicht gemaakt. Zometeen Studio Sportzomer: Voetbal en aansluitend de Avondetappe .

Opknappen woning

We zijn het huis aan het opknappen. Vorig jaar had ik al een gedeelte van de buitenkant gedaan, vorige week heeft m'n neef de bovenkant afgemaakt (op een ladder zo hoog is echt helemaal niks voor mij) Deze week zijn we begonnen met de trap. Zat vloerbedekking op, dat is er nu afgehaald. Maar dan hou je natuurlijk een berg werk over, lijm resten moeten er dan ook nog af. Dat is nu allemaal klaar. Morgen gaat de vrouw de boel schuren, terwijl ik buiten de schuur van een nieuw kleurtje ga voorzien.