4 jaar geleden zijn wij verhuist van Amersfoort naar Swifterbant. Wij woonde daar in een klein huisje vlak bij het station. Via Funda.nl kwamen we ons huidige huis tegen wat we konden kopen. Tot zover een kleine inleiding.
Toen we eenmaal alles op de rails hadden, kwamen ook de contacten met de buren. Uiteraard in het begin wat aftastens, maar gaande weg gingen we hier of daar eens een bakkie doen. Allemaal gezellig en leuk. Tot 2 jaar terug. De ene buurvrouw werd boos op de achterbuurvrouw en mijn vrouw, omdat haar kind zogenaamd niks had gekregen. (ging om een paar druiven). Maar als je er niet bent, kan je ook niks krijgen lijkt mij zo. Toch? En achteraf iets geven doe je ook niet zo snel, want dan zijn de andere KIDS weer niet blij. Dus daar ging wat gesteggel over, met als resultaat dat buurvrouw nr1 boos naar binnen ging en er helemaal klaar mee was. Jammer weer. De achterbuuf (nr2)was nogal ontstemd over het gedrag van die buuf en trok op een gegeven moment wat meer met ons op. Dat was allemaal leuk en gezellig, maar toch bleef het maar gaan over buuf nr1. Geroddel alom, terwijl mijn vrouw toch zo goed en zo kwaad als het ging op de vlakte bleef met haar mening uiten.
Vorig jaar zomer kwam buuf nr1 weer ineens op visite bij de achterbuuf. Heel leuk en gezellig weer, maar er bleef een soort van spanning hangen. En wij (vrouw en ik) houden niet van vriendschappen waar een spanningsveld in zit. Dus wij hebben besloten ons toch wat terughoudender op te stellen en een beetje op de achtergrond te blijven. Dat viel weer niet in goede aarde bij buuf nr2 en begon ons te negeren, en zich tegen onze kinderen te misdragen. En dan vooral tegen onze dochter, waar ze vanaf het begin al een hekel aan bleek te hebben.
Dit kinderachtige gedoe werd van kwaad tot erger, maar we hielden gewoon onze mond. Totdat ze in April dit jaar weer tegen mijn dochter te keer ging, toen is m'n vrouw eens even naar buiten gelopen en heeft haar flink de waarheid gezegd. Vanaf die tijd lopen de kinderen van buuf nr2 onze kinderen te zieken en te treiteren. En tot overmaat van ramp ook nog eens valselijk te beschuldigen over van alles en nog wat.
Buuf nr2 ligt niet zo heel goed in de buurt. Heeft met verschillende dorpbewoners ruzie en 1 van die bewoners was gisteren bij ons op bezoek. Dat zette weer kwaad bloed bij haar , met als resultaat dat we gisteren avond een berichtje kregen van het broertje van buuf nr2, met allerlei aantijgingen die kant nog wal raakte. En dat, terwijl hij vorig jaar nog zo over zijn zus en buuf nr1 liep af te geven, zijn wij nu ineens de gebeten hond. Mooie woorden als "niemand kan onze vriendschap kapot maken" en "niemand komt tussen ons in". Het tegendeel is waar. Buuf nr 1 waar hij van "moest kotsen" loopt ook bij hun nu de deur plat. En zo kan ik nog wel even doorgaan met het opsommen van tegenstrijdige reactie's van hem.
Maar zeggen dat we vrienden zijn, blijkt dus achteraf zeer, zeer betrekkelijk te zijn geweest. Hoe kan je je vergissen in bepaalde figuren. Wij hebben ons lesje wel geleerd.
woensdag 25 augustus 2010
dinsdag 17 augustus 2010
Goed gereedschap is het halve werk.
Elke werknemer,van bouwvakker tot ICT-er, wil goed gereedschap tot zijn beschikking hebben. Zo ook de machinisten van NSR.
Gisteren stond een collega defect omdat er een signalerings lampje ging branden. Dus boek er bij en opzoeken wat er loos is en meteen het nummer bellen waar je de storing moet melden. Volgens de medewerker aan de andere kant van de lijn kon de trein gewoon doorrijden. Dat de batterijen niet meer bijgeladen werden, nam is voor kennisgeving aan.
Vandaag had ik met 2 stellen 'problemen". Eerste stel wat ik mee had remde niet ED als je in het stuurrijtuig remde. Volgens de telefoonhulptroepen kon je gewoon doorrijden, en om 13:00 ging het stel in onderhoud.
Het 2e stel kreeg ik overgedragen van een mcn die mij mededeelde dat het een prima stel was. Niks was minder waar. Stel remde allerbelabberts en ik schoot bijna een station voorbij. Dus ik in mijn computertje gekeken, geen meldingen te vinden. Dus maar weer bellen. Krijg iemand aan de lijn die van toeten nog blazen weet,en ik moet hem uit gaan leggen hoe een treinstel met welke systemen deze remt. Maar goed, beetje door zitten vragen bleek het stel wat ik mee had, al ruim een week niet nagekeken was op dit probleem. En dan vinden ze bij het meldingsbureau het raar dat machinsiten "boos" worden dat het materieel niet op orde is.
Na het gesprek met het bureau melding gemaakt bij m'n leidinggevende en die heeft het doorgespeeld naar dé man die over het materieel gaat. Eens kijken wat daar uit komt.
Goed gereedschap is het halve werk. Ook voor machinisten.
Gisteren stond een collega defect omdat er een signalerings lampje ging branden. Dus boek er bij en opzoeken wat er loos is en meteen het nummer bellen waar je de storing moet melden. Volgens de medewerker aan de andere kant van de lijn kon de trein gewoon doorrijden. Dat de batterijen niet meer bijgeladen werden, nam is voor kennisgeving aan.
Vandaag had ik met 2 stellen 'problemen". Eerste stel wat ik mee had remde niet ED als je in het stuurrijtuig remde. Volgens de telefoonhulptroepen kon je gewoon doorrijden, en om 13:00 ging het stel in onderhoud.
Het 2e stel kreeg ik overgedragen van een mcn die mij mededeelde dat het een prima stel was. Niks was minder waar. Stel remde allerbelabberts en ik schoot bijna een station voorbij. Dus ik in mijn computertje gekeken, geen meldingen te vinden. Dus maar weer bellen. Krijg iemand aan de lijn die van toeten nog blazen weet,en ik moet hem uit gaan leggen hoe een treinstel met welke systemen deze remt. Maar goed, beetje door zitten vragen bleek het stel wat ik mee had, al ruim een week niet nagekeken was op dit probleem. En dan vinden ze bij het meldingsbureau het raar dat machinsiten "boos" worden dat het materieel niet op orde is.
Na het gesprek met het bureau melding gemaakt bij m'n leidinggevende en die heeft het doorgespeeld naar dé man die over het materieel gaat. Eens kijken wat daar uit komt.
Goed gereedschap is het halve werk. Ook voor machinisten.
vrijdag 13 augustus 2010
Weten waar je mee bezig bent
Dit vraag ik mij af bij een groot aantal collega's, of die dat wel weten.
We werken bij een bedrijf waar 2 dingen eigenlijk niet met elkaar stroken. Punctualiteit en Service verlenen. Het eerste staat hoog op het wensenlijste van de grote heren in utrecht, omdat de regering (minister van V&W) keiharde afspraken heeft gemaakt met de directie dat een groot aantal treinen op tijd moeten rijden. Op het tweede punt wordt door leidinggevende nogal gehamerd. En toch zijn een aantal collega's die het overnemen van aansluitingen niet als vanzelf sprekend vinden, en dus die service niet bieden.
Gisteren waren wij 45 seconden te laat op een station. De collega van de aansluitende trein vond het waarschijnlijk toch te lang duren en besloot om te vertrekken. Een blik over de schouder werpen en constateren dat de trein eraan kwam was toch net even teveel moeite. Op deze manier lever je geen service, maar kweek je onbegrip en agressie. En het personeel van de trein, waar de mensen uit komen kunnen het dan weer opknappen. (leg het maar eens uit, wat niet kan)
Als dit nu een keer gebeurd, dan heb ik er nog vrede mee, maar het is mij de afgelopen week nu een 4 tal keren gebeurd dat wij door collega's van de aansluitende trein in onze hemd zijn gezet. En daar ben ik eigenlijk wel een beetje klaar mee.
Het kan gewoon niet dat men de aansluiting niet overneemt als een trein 1-2 minuten te laat is. Om dat te kunnen zien hebben we een handig speeltje genaamd Rail Pocket, met daarin een actuele vertrekstaat, waar de vertragingen op weer gegeven worden.
Als daar op gekeken wordt, weet je waar je mee bezig bent.
Prettig weekend.
We werken bij een bedrijf waar 2 dingen eigenlijk niet met elkaar stroken. Punctualiteit en Service verlenen. Het eerste staat hoog op het wensenlijste van de grote heren in utrecht, omdat de regering (minister van V&W) keiharde afspraken heeft gemaakt met de directie dat een groot aantal treinen op tijd moeten rijden. Op het tweede punt wordt door leidinggevende nogal gehamerd. En toch zijn een aantal collega's die het overnemen van aansluitingen niet als vanzelf sprekend vinden, en dus die service niet bieden.
Gisteren waren wij 45 seconden te laat op een station. De collega van de aansluitende trein vond het waarschijnlijk toch te lang duren en besloot om te vertrekken. Een blik over de schouder werpen en constateren dat de trein eraan kwam was toch net even teveel moeite. Op deze manier lever je geen service, maar kweek je onbegrip en agressie. En het personeel van de trein, waar de mensen uit komen kunnen het dan weer opknappen. (leg het maar eens uit, wat niet kan)
Als dit nu een keer gebeurd, dan heb ik er nog vrede mee, maar het is mij de afgelopen week nu een 4 tal keren gebeurd dat wij door collega's van de aansluitende trein in onze hemd zijn gezet. En daar ben ik eigenlijk wel een beetje klaar mee.
Het kan gewoon niet dat men de aansluiting niet overneemt als een trein 1-2 minuten te laat is. Om dat te kunnen zien hebben we een handig speeltje genaamd Rail Pocket, met daarin een actuele vertrekstaat, waar de vertragingen op weer gegeven worden.
Als daar op gekeken wordt, weet je waar je mee bezig bent.
Prettig weekend.
maandag 9 augustus 2010
Denken dat je het goed doet, blijkbaar dus niet.
Gisteren tijdens mijn dienst werd er melding gemaakt van het feit dat een man met diabetes zich niet lekker voelde. De chef van de trein ging polshoogte nemen en indien nodig zou ik de nodige contacten bellen voor eventuele hulp. Aangekomen op een station waar de man over moest stappen, vroeg de chef diverse keren of hij het zo wel redde. Ook vroeg ze of ze mee moest lopen naar het andere perron zodat hij op tijd bij zijn trein zou komen. De achterliggende gedachte van de chef was om de chef van de andere trein in te lichten over de toestand van de man. Dit alles, en de verdere hulp die eventueel geboden kon worden werd vriendelijk van de hand gedaan. Het was allemaal niet nodig. De man wist wat er aan de hand was, hakte vaker met dit bijltje, en het kwam wel goed. Hij zie "Ik kom al puffent wel op de plaats van bestemming" en lachte daar bij. Dus de chef bleef even kijken of de man de trap veilg was afgekomen en hebben we onze weg vervolgd.
Aangekomen op onze eindbestemming kreeg de chef een telefoontje van de wachtdienst. "Er gaat een klacht tegen je ingediend worden, want je hebt een zieke man zomaar de trein uit gezet en aan zijn lot over gelaten". De chef stond er maar wat verloren bij, daar zij met haar ervaring in de zorg toch wel redelijk in kon schatten dat de man, toen wij weg gingen totaal niet hulp behoevend was. Volgens de wachtdienst is er politie bij geweest omdat men zich toch ernstige zorgen maakte over de man. De chef heeft haar handelingen verteld aan de wachtdienst en die zei "zet het maar even op papier en stuur het door naar mij, dan regel ik het verder wel".
Ik ga dit op de voet volgen, want als de chef hierdoor in de problemen komt, dan stop ik in het vervolg meteen bij het eerste de beste station en schakel de hulptroepen in.
Aangekomen op onze eindbestemming kreeg de chef een telefoontje van de wachtdienst. "Er gaat een klacht tegen je ingediend worden, want je hebt een zieke man zomaar de trein uit gezet en aan zijn lot over gelaten". De chef stond er maar wat verloren bij, daar zij met haar ervaring in de zorg toch wel redelijk in kon schatten dat de man, toen wij weg gingen totaal niet hulp behoevend was. Volgens de wachtdienst is er politie bij geweest omdat men zich toch ernstige zorgen maakte over de man. De chef heeft haar handelingen verteld aan de wachtdienst en die zei "zet het maar even op papier en stuur het door naar mij, dan regel ik het verder wel".
Ik ga dit op de voet volgen, want als de chef hierdoor in de problemen komt, dan stop ik in het vervolg meteen bij het eerste de beste station en schakel de hulptroepen in.
Abonneren op:
Posts (Atom)