Gisteren moest ik volgens m'n dienst kaartje met een trein naar Rhenen. Op zich niet zo heel bijzonder ware het niet dat ik bij aankomst aangesproken werd door een, wat later bleek opa met kleinzoon. Opa begon te vertellen dat zijn kleinzoon helemaal gek was van treinen met in het bijzonder voor de ICE. Toen ze voor een poosje terug in Utrecht waren, mocht die kleine even in de cabine kijken van de machinist.
Ik voelde hem al aankomen en inderdaad opa vroeg of zijn kleinzoon even mocht kijken in de cabine. Natuurlijk mocht dat, maar dan wel aan de andere kant, want ik moet de trein nog ombouwen. Dus al lopende naar de voorkant begon opa te vertellen dat zijn kleinzoon lyrisch was van treinen en dat hij autistisch was. Opa heeft een op Duitsland georiënteerde Märklin modelspoorbaan en dat zijn kleinzoon 3 treinen heeft rijden op die baan. (ICM, Mat'54 en een ICE) Kleinzoon wist alles precies te bedienen, want de boel was ook helemaal gedigitaliseerd.
Inmiddels aangekomen bij de voorkant van de trein heb ik die kleine meteen maar aan het werk gezet. Eerst remkraan achter de pal vandaan halen, en stuurstroom in laten zetten,stroomafnemer schakelaar laten bedienen en laten kijken of ze ook tegen de draad gekomen waren. En dat waren ze ook inderdaad. Daarna heb ik zelf de andere schakelaars gedaan en een kleine uitleg gegeven waarvoor ze diende. Het nemen van de remproef heeft ie buiten gekeken of de blokken aan sloegen en of ze weer los kwamen. Alles ging voorspoedig en het kereltje genoot zichtbaar.
Nadat we klaar waren nog net genoeg tijd voor een peukie en een babbeltje, waarin opa vertelde dat zijn kleinzoon straks als ie thuis zou komen meteen een gedetailleerde tekening ging maken van de cabine. En volgens hem klopte die tekening heel aardig. In de tussentijd dat wij buiten stonden te praten, stond dat kereltje in de cabine alles in zich op te nemen en kwam daarna even vertellen dat ik moest weten dat hij van alle treinen een hele mooie tekening heeft gemaakt. Wat hij nog niet wist maar opa wel was, dat ie als het tijd was een stukje mee mocht rijden voorin de cabine. (jaja ik weet het, mag niet, maar wat is er mooier dan zo'n knaapje zien te genieten van iets wat ie waarschijnlijk niet meer zo snel mee zal maken)En genoten heeft ie. Bij vertrek uit Rhenen mocht ie binnen komen en hij zat echt gebiologeerd te kijken en te genieten van het korte stukje.
Het mannetje en opa (en ik stiekem ook wel) hebben genoten. En dat is heel wat waard.
